Kolonia ta, licząca ok. 500 osobników dorosłych i młodych, jest największą z dotychczas wykrytych kolonii rozrodczych tych nietoperzy w Polsce. Ponadto znajduje się na obszarze, gdzie nietoperze te nie były wcześniej obserwowane, co może sugerować powiększanie się ich zasięgu także tutaj. Dotychczas jego stanowiska położone najbliżej terenu konurbacji znane były z rejonu Pustyni Błędowskiej i Olkusza.
Obecność tych nietoperzy oraz nocków dużych, których stanowiska również współtworzą europejską sieć Natura 2000, na strychu kościoła w Sławkowie, czyni go jednym z najcenniejszych przyrodniczo obiektów sakralnych w skali kraju.
Nocek orzęsiony jest jednym z najrzadszych krajowych gatunków nietoperzy. W polskiej czerwonej księdze zwierząt zaliczono go do gatunków silnie zagrożonych (kategoria EN), a najcenniejsze stanowiska jego kolonii letnich i zimowych powinny być włączane do Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. 
Jako jeden z niewielu wśród ssaków przedstawicieli fauny śródziemnomorskiej w Europie Centralnej, nocek orzęsiony w Polsce występuje na północnym skraju swojego zasięgu. Obejmuje on tylko Karpaty, część Sudetów, Wyżynę Krakowsko-Częstochowską i wschodnie obrzeże Wyżyny Śląskiej. Wszędzie tam jest spotykany dość lokalnie i niezbyt licznie. Jeszcze 15-20 lat temu sądzono, że gatunek ten w Polsce nieomal wymarł. Badania w ostatnich latach wskazują jednak na stopniowy wzrost liczebności nocków orzęsionych, połączony z zasiedlaniem przez nie nowych obszarów, za naszą południową i zachodnią granicą, w Czechach i w Niemczech. Wszystko wskazuje także na poprawę stanu jego populacji w Polsce.
W naszych warunkach klimatycznych kolonie rozrodcze tego nietoperza zasiedlają strychy budynków. Obserwowano je przeważnie w obiektach sakralnych w Beskidach i w okolicach Krakowa. Największe z nich, w kościele w Krzeszowicach i w klasztorze w Czernej, liczyły ok. 200 osobników. Zimujące nocki widywane są bardzo nielicznie w kilkunastu jaskiniach i sztolniach.
Największym zagrożeniem dla nocków orzęsionych w Polsce, podobnie jak dla innych gatunków nietoperzy, jest ubywanie dogodnych kryjówek rozrodczych na strychach. Dzieje się tak na skutek remontów budynków, prowadzonych bez uwzględnienia potrzeb nietoperzy (np. zaślepianie otworów wlotowych) i w najbardziej dla nich newralgicznym okresie rozrodu i odchowania młodych (czerwiec-sierpień). Bardzo szkodliwe jest stosowania toksycznych dla ssaków środków konserwacji drewna. Na nietoperze odstraszająco działa także nocne oświetlanie zabytkowych budynków (zwłaszcza kościołów) i wycinanie wokół nich starych drzew, w wyniku czego przestają one być odpowiednimi dla nietoperzy schronieniami.
Skuteczna ochrona nocków orzęsionych w Polsce może być realizowana głównie poprzez szczególna ochronę miejsc przebywania ich kolonii rozrodczych. Obiekty, w których je stwierdzono, powinny być konserwowane pod nadzorem specjalistów zajmujących się ochroną nietoperzy, w sposób nie zagrażający tym zwierzętom i zapewniający ciągłość ich występowania.
Dalsze losy letniej ostoi nietoperzy w kościele sławkowskim zależeć będą, w znacznym stopniu, od zaangażowania parafii i lokalnych władz samorządowych w działania na rzecz ich ochrony.
 

WIDEO RELACJA