Sławków jest z jednym z niewielu miast w Polsce, które może pochwalić się ponad siedemsetletnią historią otrzymania praw miejskich, które uzyskał najprawdopodobniej w 1286 r. Bowiem dokument wystawiony 30 listopada tegoż właśnie roku w Krakowie, dotyczący ugody biskupa Pawła z Przemankowa z księciem Leszkiem Czarnym stwierdza: "kasztelania sławkowska wraz z miastem i wszystkimi wsiami i mieszkańcami używać ma tych samych swobód, które za czasów Bolesława Wstydliwego posiadała". Jest to pierwszy dokument, w którym Sławków określany jest jako miasto i ta właśnie data została przyjęta jako rok nadania praw miejskich.

Historia osady sławkowskiej sięga jednak okresu dużo wcześniejszego o czym świadczą różnorakie podania i zapisy historyczne, zabytki oraz sławkowska kultura. Jak głosi legenda założycielem miasta był rycerz o imieniu Sławko i od niego też powstała nazwa osady.


Sławków leżał przy szlaku handlowym z Wrocławia do Krakowa, dzięki czemu mógł się systematycznie rozwijać. Jednak to nie jedyne związki z tymi znanymi i potężnymi, zarówno przed wiekami, jak i teraz miastami. W XIII w. po tym jak sławkowscy rzemieślnicy walnie przyczynili się do odbudowy Krakowa, zniszczonego po najazdach tatarskich w latach 1241 i 1259 narodziło się powiedzenie, że "o sławkowskim chlebie Kraków budowano". Ponadto fakt istnienia w Krakowie i we Wrocławiu (od samego początku obu miast) ulic o tej samej nazwie: Sławkowska, świadczy niewątpliwie, że na szlaku między dwoma wielkimi i starymi miastami, ważnym grodem Polski był właśnie Sławków. Miasto przez wieki znane było także z wydobywania kruszców cynku i ołowiu, które przetapiane były na miejscu.
Tak o mieście przed laty pisała Zofia Potępa: Zamierzchłe czasy, minione wieki w podaniach ostały. Mówią o wielkości, mówią o świetności choć dziś - Sławków mały. O wielkich ludziach, którzy tu mieszkali, tych co miasto rozsławiali. Astronom, biskup i błogosławiony tam w Watykanie w on czas wymieniony. Byli też mniejsi i całkiem mali, malarze, poeci, obywatele, przez wszystkich miasto było kochane i znaczyło dla wszystkich bardzo, bardzo wiele.
Mówiąc o Sławkowie nie wolno zapomnieć o wielu znanych mieszkańcach, którzy rozsławiali miasto swoją postawą i działalnością. Nie sposób nie wspomnieć o Janie Baranowskim, który najbardziej znany jest jako pierwszy tłumacz na język polski dzieła Mikołaja Kopernika "De revolutionibus orbium coelestium". Ukazało się ono w druku w 1854 roku p.t. "O obrotach ciał niebieskich" równocześnie z tekstem łacińskim większości dzieł Kopernika.
Z kolei Pius Rogala Kiciński od 1783 r. kierował gabinetem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego lecz dopiero w 1786 r. został mianowany szefem gabinetu i otrzymał order Św. Stanisława. Należał do najaktywniejszych posłów Sejmu Czteroletniego, był jednym z bardziej zasłużonych w opracowaniu i ustanowieniu Konstytucji 3-go Maja. Przyczynił się do zniesienia Liberum Veto.
Sławków przez wszystkie wieki swojego istnienia przechodził zarówno przez lata świetności, jak i okresy uśpienia, a w jego historii znalazło się wiele wątków ciekawych, jak choćby opowieść o tym, jak w 1697 r. w sławkowskiej karczmie król Polski August II Mocny wyginał podkowy. Były także wydarzenia bohaterskie, jak proklamowanie w 1905 roku Republiki Sławkowskiej, jako sprzeciwu wobec zaborcy carskiego.
Obecnie Sławków to niewielkie, blisko siedmiotysięczne miasto w województwie śląskim, leżące przy drodze krajowej 94 z Katowic do Krakowa. Wszystkich odwiedzających urzeka niepowtarzalną atmosferą, wiekową historią i kulturą oraz piękną, unikalną przyrodą.