Jak wszędzie w Polsce, tak i na ziemi sławkowskiej, kapliczki, figury i krzyże przydrożne zrosły się przez wieki nierozłącznie z jej krajobrazem. Znajdziemy je w niemalże każdym zakątku miasta. Łącznie jest ich 45. Każda kapliczka ma swoją historię powstania i swoisty wygląd. Upamiętniają one zdarzenia tragiczne i radosne, ważne dla społecznej świadomości lokalnych wspólnot. Wyrastają z religijnej tradycji okolicznych ludzi i są żywym świadectwem ich wiary.
Małe, drewniane kapliczki wiszą zazwyczaj na przydrożnych drzewach, na chatach, słupach. Stoją w najrozmaitszych miejscach i strzegą mieszkańców oraz okolicznych domostw. Te większe, murowane, drewniane, kamienne, wzniesione zostały, aby upamiętnić ważne chwile, by dać wyraz wdzięczności za doznane łaski i dobrodziejstwa od Boga i od Jego Świętych. Informują o tym stosowne napisy. Spotkać je można w pobliżu domów, przy skrzyżowaniu dróg, na leśnych polanach, niebezpiecznych zakrętach, mostach, grobach powstańców, cmentarzach, przy wjeździe do miast i miasteczek.
Unoszący się wokół kapliczek zapach ziół i kwiatów, a nierzadko i polnych chwastów, dodaje swoistego uroku tym wybranym, szczególnym miejscom. Soczystość zieleni krzewów i drzew otula stare kapliczki. W niektórych z nich przy obrazach i świątkach są kwiaty z papieru umocowane na drucikach, tandetne plastikowe rumianki, róże i gerbery.
Są i kwiaty cięte, włożone do słoików po dżemach. Czasami kapliczki otoczone są płotami. Są przy nich ławeczki, a zadbane otoczenie, rosnące przy nich kwiaty i drzewa, świadczą o dobroci ludzi, którzy opiekują się tymi wyjątkowymi miejscami.
Niemal wszystkich zatrzymujących się na modlitwę przy ludowych kapliczkach uderza pomysłowość architektoniczna miejscowych artystów. Niektóre z nich są bogate, dostojne, z licznymi detalami dekoracyjnymi, a nawet wotami w postaci pasyjek, zawieszonych różańców, krzyżyków. Niektóre są zadaszone, dumnie chronią od deszczu i śniegu święte postacie półkolistym pasmem blachy, znajdującej się nad ich głowami. Są i takie z wnękami, w których umieszczone są figurki z gipsu, obrazy. Szczególnie piękne są kapliczki słupowe, na których zawieszono drewnianą lub metalową skrzynkę z obrazami i figurkami Matki Bożej.
Niektóre kapliczki bielone są corocznie. Przeprowadza się gruntowny remont, naprawia powstałe ubytki. Sławkowianie przywiązują szczególną uwagę i znaczenie do tych miejsc, które są strażnikami ich wiary i kultury. Przechodzący obok nich ludzie ściągają nakrycia z głowy, zwykle kreślą na sobie znak krzyża. Niektórzy klękają, inni na stojąco odmawiają krótką modlitwę. W maju zbierają się przy Maryjnych kapliczkach, aby w rozlicznych wezwaniach litanii Loretańskiej wielbić "Pocieszycielkę strapionych", a w październiku odmawiają przy nich różaniec.
