Błogosławiony Świętosław należał do grona świątobliwych mężów XV wieku, zwanego powszechnie Felix seculum ("Szczęśliwym wiekiem... "). Grono to tworzyli Św. Jan Kanty (+1474), bł. Izajasz Boner (+1471 ), bł. Szymon z Lipnicy (+1482), bł. Michał Giedrojć (+1485), bł. Świętosław (+1489) i bł. Stanisław (+1489). Łączyły ich więzi przyjaźni i braterskiej miłości, działalność ich przypadła na bardzo trudny okres kształtowania się świadomości religijnej i dawania wierności Kościołowi.

Każdy z nich miał inny zakres pracy, Św. J. Kanty i bł. Izajasz Boner byli profesorami Akademii Krakowskiej, mieli duży wpływ na młodzież, bł. Szymon z Lipnicy oddziaływał swymi kazaniami i posługą. głównie wobec zadżumionych, bł. M. Giedrojć wyróżniał się ofiarną służbą w Kościele, bł. Stanisław był ceniony za pracę duszpasterską oraz troskę o biednych i chorych, bł. Świętosław zasłynął z powodu otwarcia pierwszej w Krakowie Katolickiej wypożyczalni ksiąg, posługi w Kościele Mariackim i cnocie milczenia.
Według wielu publikacji błogosławiony Świętosław pochodził ze Sławkowa, prawy, szczerego serca, miał łaskę widzeń nadprzyrodzonych. Jedno z nich zostało utrwalone jako tło obrazu bł. Świętosława nad Ołtarzem Św. Mikołaja w Kościele P.W. Podwyższenia Krzyża Świętego w Sławkowie. W tle obrazu widać basztę budowlę Sławkowa, a na moście procesję z Biskupem na czele. Na pierwszym planie jest w ornacie postać bł. Świętosława w aureoli. Według legendy widzenie to było początkiem jego działalności jako duchownego w Krakowie. Działalność krakowską bł. Świętosław rozpoczął posługą kleryka w Kościele Najświętszej Marii Panny, po otrzymaniu święceń kapłańskich sprawował obowiązki mansjonarza przy Kościele Mariackim. Prawość i prostota zjednała mu zaufanie obywateli krakowskich, którzy czynili go egzekutorem testamentów i wykonawcą ostatniej woli wiernych. Był ojcem ubogich i czułym opiekunem sierot i wdów. Ulubionym miejscem jego modlitwy był krucyfiks w Kościele Mariackim, przed którym śpiewał Psalmy Dawidowe.

Dwaj rajcy krakowscy Piotr i Salomon złożyli znaczną sumę pieniędzy na stały fundusz utrzymania psauterzystów, którzy po śmierci bł. Świętosława śpiewali psalmy w Kościele Mariackim, fundusz ten dopełniała siostra fundatorów - Anna Glińska. Istniał on do końca XIX wieku. Bł. Świętosław żył skromnie, a z zebranych oszczędności kupił srebrny kielich do Kościoła Karmelitów na Piasku w Krakowie i znaczną liczbę książek darował Klasztorom i Bibliotece Kościoła Panny Marii. Upodobał sobie milczenie i dlatego nazwany był Selencjariuszem, stąd jest przedstawiany na obrazach z palcem na ustach.
Nad wejściem do budynku fundowanego przez Bp. Andrzeja Zauskiego na szpital dla biednych w 1758 r. przy ul. Kościelnej w Sławkowie znajduje się pod tynkiem polichromia przedstawiająca bł. Świętosława i Św. Stanisława B.p. Męczennika. O kulcie parafian bł. Świętosława świadczy fakt, że wielu sławkowian nosi imię Świętosława, a ponadto parafianie posiadają obrazki bł. Świętosława z napisem Patron i Rodak Sławkowa. Błogosławiony Świętosław ubogacony nadprzyrodzonymi łaskami, pełen dobrych uczynków zmarł 15 kwietnia 1489 r. i został pochowany w Kościele Najświętszej Marii Panny w Krakowie.
Minęło 5 wieków od śmierci bł. Świętosława. 29 listopada l997 roku rozpoczęła działalność komisja historyczna w sprawie jego beatyfikacji, której przewodniczył Ks. prof. dr hab. Bolesław Przybyszewski. Komisję tą powołał 28 października 1997 r. Kardynał Franciszek Macharski - Metropolita Krakowski, a 22 stycznia 1998 r. w Kaplicy Arcybiskupów Krakowskich otworzył proces kanonizacji Sługi Bożego Błogosławionego Świętosława.