Hrabia Pius Rogala Kiciński
Pius Rogala Kiciński urodził się w 1752 r. w Sławkowie. Był synem szlachcica Michała i Anny z Rychłowskich. Uczył się w Szkole Nowodworskiego w Krakowie. W 1776 r. rozpoczął służbę w gabinecie Króla Stanisława Augusta.
Niezwykłą pracowitością i sumiennością zyskał zaufanie zwierzchników pisarzy koronnych Jacka Ogrodzkiego i Adama Cieciszewskiego, z którym łączyły go więzy rodzinne z chwilą poślubienia w 1782 r. bratanicy Franciszki, córki Ignacego podkomorzego liwskiego. W czasie Sejmu w 1778 r. spisał jego diariusz na użytek polskich placówek dyplomatycznych. Od 1781 r. miał pod swoją pieczą najważniejszą szyfrowaną korespondencję. Od 1783 r. kierował gabinetem Króla lecz dopiero w 1786 r. został mianowany szefem gabinetu i otrzymał Order Św. Stanisława. Nabył przy Rynku Starego Miasta dom Orlemesowski (Nr 18/61) odnowił go i uczynił jedną z najporządniejszych kamienic.
3 maja 1781 r. Kiciński został zaprzysiężony na Sekretarza utworzonej Komisji Ekonomicznej, a 11 marca 1784 r. został jej Komisarzem. W Komisji brał czynny udział, przeciwstawiał się rozrzutności Króla. Na żądanie Króla opracował w 1786 r. plan zredukowanego budżetu, zaakceptowany częściowo przez Króla Stanisława Augusta. W czasie podróży Króla w 1787 r. do Kaniowa, w ścisłym porozumieniu prowadził w Warszawie w Jego imieniu korespondencję niejednokrotnie bardzo poufną.
Wybrany w 1788 r. posłem ziemi liwskiej należał do najaktywniejszych posłów Sejmu Czteroletniego, był jednym z bardziej zasłużonych w opracowaniu i ustanowieniu Konstytucji 3-go Maja. Choć był Sekretarzem Króla nie pozwalał narzucać sobie sugerowanych przez Króla przemówień. Odpowiedział na takie propozycje: "Trzymam się instrukcji i przekonania jego, jako poseł innego prawidła mieć nic mogę. We wszystkich inszych rzeczach wiernie powolnym będę W. K. Mci, ale jeżelibym miał być przynaglonym o wolność zdania mego poselskiego, gotów jestem prędzej zostać oddalonym z bliskich usług W. K. Mci".
Przyczynił się do zniesienia Liberum Veto i do ulepszania wielu form w obradach i ustawach. W 1792 r. otrzymał Kasztelanię Połaniecką. Zgłosił swój akces do powstania kościuszkowskiego, wszedł w skład Sądu Kryminalnego Księstwa Warszawskiego, a także został mianowany przez Radę Najwyższą Narodową. Komisarzem Komisji Porządkowej warszawskiej. Po upadku powstania wyjechał do Galicji. P. Kiciński wrócił do Królestwa Polskiego i w 1817 r. został mianowany Senatorem i Kasztelanem Królestwa. W latach 1819-1827 zasiadał w Sądzie Najwyższej Instancji.
Pius Kiciński miał 5 córek (z których Krystyna poślubiła Ignacego Potockiego) oraz syna Brunona, który zyskał sławę jako poeta i tłumacz, redaktor, a zwłaszcza założyciel w 1821 r. "Kuriera Warszawskicgo" najpoczytniejszego pisma w Warszawie aż do wybuchu II Wojny Światowej. Pius Kiciński okolicznościowo pisał poezję, w 1810 r. dedykowal 16 letniemu synowi wiersz pt. "Wiązanie dla syna". Bruno Kiciński pisał później, iż wiersz ten wpłynął w znaczący sposób na ich życie.
Kicińskł zmarł w Warszawie i został pochowany w katakumbach, gdzie na jego grobie umieszczono tablicę:
"Kiciński Pius Rogala urodził się w Sławkowie 5 maja 1752 r., zmarł 23 kwietnia 1828 r."
